آدم ها ، به لحاظ سن و عمر مفیدشان ، سه دسته اند : سن عده ای از مردم با عمرشان برابر است یعنی اینان با مردن ، از یادها می روند . دسته  ی دوم کسانی هستند که سنشان از عمر مفیدشان بیشتر است . این عده ، قبل از این که بمیرند ، مرده اند . یعنی این ها از میزانی که حتی ابن یمین فریومدی ( شاعر قرن 7) برای آدمی در نظر گرفته ، فرسنگ ها دورند. 

هنر بباید و مردی و مردمی و خِرَد

بزرگ زاده نه آن است کاو درم دارد  

      گروه سوم ، کسانی هستند که عمر مفیدشان از سنشان بیشتر است . به فرض اینکه اگر همچون حضرت رقیه (س) ، سه سال هم عمر کنند ، نامشان در درازنای تاریخ ، حک خواهد شد . همان طور که محل قبر حضرت امیر (ع) تا زمان امام  صادق(ع) از چشم مردمان پنهان بود و دشمنان هم هرچه خواستند که این نام را پاک کنند ، نتوانستند ، زیرا چراغی را که ایزد برفروزد ، دیگران خاموش نتوانند کرد . یریدون لیطفوا  نورالله بافواههم والله  متم نوره ولو کَرِهَ المشرکون . (سوره صف/ آیه8).

       امام علی(ع) در جایی خود را با30 فضیلت ، توصیف کرده که درگستره ی این آسمان کبود ، هیچ تنابنده ای  حتی یک مورد از آن صفات را کسب نکرده است . ذیلا تعدادی ذکر می گردد. حضرتش فرمود :

1- من بودم که در جنگ خندق  با کشتن عمرو بن عبدود ، غم از چهره ی رسول خدا زدودم .

2- من بودم که در فتح مکه پا بر دوش مبارک پیامبر(ص) نهادم و بت های کعبه را به زیر آوردم.

3- من بودم که سوره ی برائت را به مردم ابلاغ کردم .

4- من بودم که در بستر پیامبر (ص) خوابیدم و خطر را به جان خریدم.

5- آیه زکات برای من نازل شده است .

6- در روز خیبر ، رسول خدا ، پرچمش را به دست من داد.

7- حدیث منزلت و تشبیه و همچنین خبرِ لافتی الا علی، برای من است.

8- وقتی که پیامبر خدا(ص) ، درِ خانه ی جمیع اصحاب را به مسجد مسدود کرد ، درِ خانه ی مرا باز گذاشت .

9- آیه ی تطهیر در مورد من و اهل بیتم نازل شده است.

10- رسول خدا  در روزمباهله ، من و فرزندانم را به همراه خود برد... .

     و دگر باره سخن آن شیرزن را فرایاد می آوریم که در برابر حَجاج یوسف ( حاکم سفاک کوفه)ایستاد و گفت : علی بن ابی طالب (ع) از پیامبران الهی هم برتر است . حجاج دلیل خواست و او گفت :

1- برتریِ علی (ع) بر آدم (ع) در مقایسه ی دو آیه ی(دهر/23 : و یطعمون...) با (طه/121 : فعصی...) .

2- برتری علی(ع) بر نوح و لوط درمقایسه ی آیه ی  (10/ تحریم : ضرب الله مثلا...)با سوره کوثر و همچنین مقایسه ی  پسرنوح با  حسنین که سید جوانان اهل بهشتند . 

3- برتری علی (ع) بر ابراهیم خلیل (ع) درمقایسه ی(آیه ی260 / بقره : واذ قال ابراهیم...) باسخن امام که فرمود: ولو کشف الغطاء ما ازددت یقینا .

      4- برتری علی(ع) برحضرت موسی(ع) ، در مقایسه ی آیات( 18/ قصص : فاصبح ...) با (207/ بقره: و من الناس ...) .

5- برتری علی(ع) بر حضرت داوود(ع) در آیه ی (26 / ص : یا داود انا ...) در مقایسه با سخن پیامبر عظیم الشان اسلام(ص) که فرمود : افضلکم و اعلمکم و اقضاکم ، علی .

6- برتری امام علی (ع) بر سلیمان نبی در مقایسه ی آیه ی ( 35 / ص : رب هب لی...) با کلام علی (ع) که فرمود : یا دنیا طلقتک ثلاثا ... ای دنیا تو را سه طلاقه کردم ... .

7- برتری علی(ع) بر عیسی(ع) در مقایسه ی آیه( 117 / مائده : و اذ قال یا عیسی ...) با بر خورد علی (ع) با عده ای از غُلات شیعه که او را خدا خوانده بودند. و...  .

     البته در این جا فقط قصد این بوده تا آب را با آیینه برابر نهیم و الا  پیامبران عظیم الشان الهی ، دارای مقامی والا بوده و هستند. علی ایحال علی(ع) است که قدر خود می داند و عبادت به تناسب شان خود می گذارد . سخنانِ زیبا ، دستگیری اش از بینوا ، جهادش در راه خدا و عدالتش در اجرا ، نیز درخورِ شان است . او ، آن همای رحمتی است که بعد از تقسیم درآمدِ فدک به فقرا ، برای روبرو نشدن با کودکان خودش ، نیمه های شب به خانه اش برمی گردد.اوهمان جوانمردی است که خشک نانش رااز دست حسنین در صندوقچه  پنهان می سازد تا آنان با آغشته کردنش به روغن یا هرچیز دیگر ، آن را باب دندان پدر پیرشان نسازند. او ابوالعجایبی است که شمع بیت المال راخاموش وضربه ی اضافی شلاقِ قنبر به متهم را، برپشت ضارب جبران  می کند . هم اوست که عبادتش ، همچون عبادت تجار نیست ،  یعنی نه از آتش جهنم می هراسد و نه سودای بهشت در سر دارد. این تک سوار عرب ، کسی است که در ادبیات عامه ، ایرانیان ، او را از رستمِ جهان پهلوان هم قوی تر می شمارند و به عشق او ، بیشترینه ی مردم ، با افتخار نام  او را بر فرزندانشان می گذارند. با مقایسه ی چهلچراغ های صحن امام رضا(ع) باصحن سایر ائمه علیهم السلام به راحتی می توان دریافت که فرزند علی در ایران غریب نیست ، بلکه امامان دیگرند که در دیارشان غریب اند . اگر این طور نبود ، امام زادگان از دست حکام ظالم نمی گریختند و راه خانه ی امنشان (ایران) را در پیش نمی گرفتند . وجود صدها مزار از این بزرگان در گوشه و کنار ایرانِ وفادار، شاهد ی  است براین گفتار . تمامی آثار هنری ایرانیان در برائت از بنی امیه و بنی عباس است که هرکدام به گونه ای در حق اهل بیت جفا ورزیده اند . باستان گرایانی که با زنده کردن بعضی اسامی ، سعی در کم رنگ نمودن حبّ اهل بیت دارند ، خود می دانند که ایرانی ، به عشق امیرالمومنین زنده است . به خدا قسم که ما با علی ، خدا را شناختیم ، همان طور، وقتی که دست بر زانوی توکل می نهیم نام علی را بر زبان می آوریم . کلام آخر این که قدراهل بیت را می دانیم و می کوشیم تا مایه ی زینتشان باشیم . وه که خواجه ی شیراز چه نیکو گفت :

شهسوارِ من که مَه آیینه دارِ روی اوست

تاج خورشیدِ بلندش، خاکِ نعلِ مرکب است