وقتی شنیدم که ایران را جزوِ هفت  ملت با هوش دنیا قلمداد کرده اند ، شگفت زده نشدم . زیرا اگر نه چنین بود ، آثار به جا مانده از نیاکانش ، چشم جهانیان را خیره نمی ساخت و مورخان بیدار دل اعلام نمی کردند که در عصر فناوری اطلاعات ، تاریخ را به سبک  ابوالفضل بیهقی (470-385) باید نوشت. اینان هوشمندند ، زیرا ، ناحیه ی کوچکی همچون توس ، بزرگانی بر دامان روزگار نهاده است که هر کدامش ، تاریخی را مزین می سازد : شیخ توسی، اسدی توسی، دقیقی، فردوسی، خواجه نصیر،امام محمد غزالی. احمد غزالی ، نظام الملک و. . .

     علامه شیرازی( قرن سوم)، در کتاب قانون خود می نویسد : درشب های مهتابی ، هیستری ، افزایش می یابد . امروزه ثابت شده است که نور ماه ، سبب ازدیاد ماده ای به نام K.N.A یا اسید رینوسولیک در بدن انسان می شود که حالت هیستری را افزایش می دهد. باز علامه می نویسد : در شب های مهتابی ، ضربان قلب افزایش می یابد . این کشف ، امروز به نام دکتر مِنزل( استاد دانشگاه هاروارد) ثبت شده است.

     ابوالوفای جوزجانی(قرن دوم) ، جدول مثلثاتی را تکمیل نمود که 600 سال بعد ، تیکو براهه ، منجم هلندی ، تمام فرمول های این دانشمند ایرانی به نام خودش منتشر کرد.

     ثابت بن قره الحرانی ، دانشمند دیگر ایرانی ، معادلات دیفرانسیل و انتگرال را به وجود آورد . وی در سال 378 قمری با بیژن ابو سهل ، رصد خانه ای ساخت . او صریحا به جاذبه ی زمین اشاره کرده و به کرویت زمین نیز توجه داشته است.

     ابوریحان بیرونی ، برای نخستین بار ، شیب مدار خورشید راحساب کرد که با این محاسبه27 درجه و 35 دقیقه بود. بشر قرن بیستم با این وسایل دقیق علمی ، این شیب را 27 درجه و 23 دقیقه به دست آورده است . بیرونی ، برای نخستین بار، شعاع کره ی زمین را با تقریب حساب کرد.

     محمد بن موسی خوارزمی ، کتابی درباره ی لگاریتم نوشت. چهارصد سال بعد ، این کتاب به دست یک ایتالیایی به نام ژرار افتاد و او این مسئله را به نام خودش ثبت کرد.

     کاشانی، کاشف عددپی بودکه بدون به کار بردن ماشین حساب الکترونیکی ، آن را تا 17 رقم محاسبه کرده است . از 9000 سال پیش ، نخستین نسخه های پزشکی در ایران کشف شده است.

     فارابی و نسوی خراسانی ، استخراج کعب را کشف کردند که همین سیستم به نام روفینی هرون در جهان شهرت دارد.

     علامه سنجری ، هفت قرن پیش از گالیله ، حرکت و کرویت زمین را به اثبات رسانیده است.

     ملاصدرا( صدرالمتالهین) در کتاب اسفار خود ، دکترینی به نام حرکت جوهری دارد. که در آن ، صریحا به مسئله ی نسبیت پرداخته است. بعد ها پس از ترجمه ی آثار او ، انیشتین نظریه ی خود را ارائه می دهد.

     اولین جامعه شناس بزرگ جهان و بزرگ ترین مورخ پس از اسلام ، ابن خلدون ایرانی است .

     در تاریخ و جغرافیا ، ابن قتیبه دینوری ، ابن فقیه همدانی ، ابن خردادبه ، حمزه اصفهانی ، محمد بن جریر طبری ، بلعمی ، گردیزی و بیهقی ، گام های بسیار بلندی برداشته اند.

     ماهانیِ کرمانی ، فضل تبریزی و ملا محمد باقر یزدی ، حل کننده ی معادلات درجه ی  Nام هستند. بر پایه ی تحقیقات این دانشمندان ، تمام مناطق ماه ، نامگذاری شده است ، شرح هرکدام از آن ها در کتبشان آ مده است. دانشمندان قرن اخیر ، به تازگی به کشف آن ها دست یازیده اند.

     الغرض این که شیطان بزرگ و شیطانک های وابسته  دانسته اند که ایران ، خویشتن خویش را باز یافته است و به راهی می رود که نیاکانش رفته اند و قطعا آنچه را که خود دارد ، دیگر از بیگانه طلب نمی کند و از این غوغاسالاری های روز مره در باب انرژی هسته ای نیز ، ابایی ندارد.

     با یادآوریِ جمله ی معروف انیشتین به مرحوم دکتر حسابی که گفت: وقتی که شما آدم بودید، ما آدم می خوردیم، بلا فاصله این شعر حلاج(؟) در اذهان تداعی می شود:

چندین گل سرخ و یک گل نصرانی

مارا ز سرِ بریده  می ترسانی

ما گر ز سرِ بریده می ترسیدیم

در مجلسِ عاشقان نمی رقصیدیم

 

 

* با نگاهی به ماهنامه ی پژوهش های ایران شناسی ، شماره ی نخست ، ماه نخست ، (امرداد و شهریور 1383) .